Svensk ordbok 2009, webbversion

hä`nge sig verb hängav, hängett el. hängivit, pres. hänger hän|­giv·it●äv. lös förb. i formenge sig hän (med stor in­levelse) ägna sig åt ngt komm.han hängav sig åt nöjen○spec. med erotisk inne­bördhon hängav sig åt honom○äv. mer neutralthänge sig åt spekulationerhänge sig åt ngn/ngt/att+Vsedan 1843eg. ’över­lämna sig’ Subst.:vbid1-188286hängivande, vbid2-188286hängivning; hängivelse